Assalamualaikum. Tlebih dahulu saya mohon maaf. Cuma ingin meluahkn sdkit bebanan saya. Saya seorang anak agkat kepada ibu. Ibu selalu saja memarahi saya. Dari saya kecil. Sampai saya dah bekahwin. Setiap kali marah. Ibu mesti akan cakap menyesal bela anak har*m macam saya ni. Ya puan2.. Saya anak har*m. Anak di luar nikah. Saya pun tak minta di lahirkn begitu. Ayah cakap ibu kandung saya dah meningg*l. Ayah kandung pula tak tahu siapa. Saya tnya ayah.. Knp bela saya kalau ibu benci btul dgn saya. Ayah cakap ada sebab tertentu dan saya tak perlu tahu. Ayah dan ibu ada 2 anak kandung. Saya yang sulung. Saya tak d kasi sekolah. Ibu cakap saya sekolah pun bukan ada guna. Besar nanti mesti jadi pmpuan murahan macam aruah ibu. Sedih tuhan saja tahu apa saya rasa.
Perna sekali swktu ibu marah. Saya mjwb krna tidak tahan d hina. Berdar*h kepala saya d baling pinggan oleh ibu. Ayah pula tak berani kalau ibu da mengamuk. Adik beradik lain pun selalu menghina saya. Saya bagaikan hidup dalam nerak* puan2. Stiap hari ibu sumpah saya supaya matti cepat. Saya cakap kat ibu. Kalau benci betul dengan saya. Bunuh la saya. Jangan saya d siksa begini. Ibu cakap kalau bole bunuh.. Dah lama dia bunuh. Allahu.. Pabila saya remaja. Saya bkeja dkt kantin. Dapt gaji yang cukup2. Satu sen pun saya tak ambil. Saya kasi ibu. Rasa juga nak ibu gembira. Walaupun dia selalu mara sumpah saya. Saya tetap akan hormat. Buruk2 pun dia lah pelihara saya. Ibu terima duit saya beri. Tapi ibu mesti akan menhina juga. Kata nya duit ne dari hasil anak har*m. Tak juga seberapa. Saya cuma diam.
Dari kecil saya tak di benarkn makan bersama mereka di meja. Ibu cakap nanti takut berjangkit si*l saya. Saya cuma akan makan setelah mereka selesai makan. Tapi saya bersyukur masih di beri nasi dan lauk untuk makan. Ibu tak memukul saya. Ibu cuma kuat menghina saya. Semasa bekerja saya berkawan dengsn sorang lelaki. Niat memang nak kahwin sebab umur semakin meningkat. Pabila saya cakap dekat ibu hal kahwin. Ibu menghina lagi. Buat apa nak halal. Buat je anak tak payah kahwin. Murahan macam mak kau dulu. Dan akhir nya kmi cuma nikah dekat masjid. Keluarga saya seorang pun takde. Suami anak tunggal. Ayah da meningg*l. Mak pun uzur sgt.
Balik je dari nikah. Dah nampk beg saya ibu letak dekat luar pintu dah tahu memang itu baju saya. Ibu cakap saya da bole brambus kluar ikut suami. Smoga hancur ruma tangga kau ibu cakap.. Hancur hati saya dengar puan.. Mula lah khidupn dengan suami. Hdup kami kais pagi makan pagi. Satu hari tu suami saya eksiden saya pula baru juga melahirkn anak mak pula uzur suami tak dapat kerja Hidup sangat2 tersepit saya minta tolong ibu nak guna duit sikit Ibu mgamuk memaki hamun meludah saya. Dia takkn perna bantu saya. Saya takde sapa2 puan. Saya cuma ada seorang kwn. Fb ni pun dia yang punya. Saya cuma minta tlg siarkan. mohon doakan saya ya puan2. Sekarang saya rasa sakit sangat lpas bersalin. Sampi kadang2 rsa nak bunuh diri je. Tapi ingat suami anak.. Saya cuba tahan. Jangan la saya di kecam. Bukan mohon simpati. Cuma saya hamba allah yang dalam kesusahan. Kalau tak dapat bantu.. Doakn saja pun ckup.




