Hai pembaca KRT, saya nak cerita hal suami saya untuk dijadikan iktibar buat para suami diluar sana especially yang suka tinggalkan anak bini kat rumah sampai ke pagi. Saya bersayaukur sebab suami sediakan tempat tinggal untuk kami sekeluarga. Duduk di rumah sendiri. Sebelum ni saya memang tak kisah dan tak heran pun suami saya lepak dengan kawan2 dia, paling lewat pun dia balik sebelum pukul 12.
Tapi.. sejak2 akhir hari tu dia balik 1 pagi. Ok saya diam. Then 2 pagi kemudian 3 pagi.. ok saya diam. Lagipun dia cakap cari partime. Nak dijadikan cerita. Anak kecik saya 3 bulan merengek tengok jam 4 pagi dan dia tak balik.. apakah? lepas je settlekan anak kecik saya call, saya tanya.. “kau ingat kau bujang lagi ke sampai tak ingat rumah”? saya tak tahu dia loudspeaker ke ape sampai saya dengar kawan2 gelakkan dia.. pehh..
Dalam hati saya berkata.. “lu kasi darah gua tinggi bro” dengan pantas saya pekik BALIK!!. 10 minit kemudian dia pun balik walhal pukul 6 pagi dia nqk pergi kerja. Saya tanya elok2 buat kerje ape dia jawab nak tak nak ok tukar soalan.. saya tanya lagi lepak mana.. pun nak tak nak jawab dan tak bagi tahu lokasi.
Memandangkan saya ni jenis tak suka membebel Sepantas kilat tumbukan padu melekat kat muka dia 2 kali jugaklah dia makan tumbukan saya pagi tu. Dan dia sikit tak balas pun. Sebab kesabaran saya hancur punah ranah. Dan saya tak bagi dia tidur, suruh dia baca surah yassin sementara nak tunggu masa dia pergi kerja.
Sejak suami saya dah kena penangan saya haritu. Dia keluar juak lepak dengn kawan tapi sebelum pukul 12 dah ade kat rumah. Sebab saya sound dia awal2 kalau tak serik balik lambat.. kali ni aku simbah air panas pulak. Suami saya tahu apa saya cakap saya akan buat. Kalau igatkan balik kejadian malam tu nak je bawak dia pegi balai cek urin. Saya bukan jenis nak marah2 cuma nak dia paham anak yang masih kecil memerlukan kasih sayang seorang bapa.




